Libertarias – Oι Ελευθεριακές [ταινία του 1996]

Libertarias

«Libertarias» ή «Freedomfighters» ή «Oι Ελευθεριακές»: οι γυναίκες στον Ισπανικό εμφύλιο.

Σε έναν κόσμο ειδωμένο μέσα από τα μάτια των ανδρών, η ιστορία δεν θα μπορούσε παρά να καταγράφεται από αυτήν την σκοπιά.
Με τον ίδιο τρόπο, ακόμα και η ιστορία η γραμμένη «από τα κάτω», η ιστορία των επαναστάσεων και των κοινωνικών αντιστάσεων, αγνοεί σκόπιμα ή μη τις γυναίκες.
Αυτές που επέλεξαν τον αγώνα κινούμενες από την ανάγκη για την ελευθερία, οπλισμένες με την οργή τους ενάντια στους καταπιεστές που δεν έχουν ούτε φύλο ούτε φυλή, μόνο το ίδιο λαίμαργο βλέμμα του κατακτητή.

Το επίθετο libertario είναι ταυτόσημο του αναρχικού. Έτσι, στην ταινία «Libertarias» του Βιθέντε Αράντα έχουμε να κάνουμε με αναρχικές κι όχι γενικά και αόριστα με μαχήτριες της ελευθερίας. Παρουσίαση των αναρχικών οργανώσεων CNT και FAI μέσα από τα γυναικεία τους τμήματα καθώς και της φιγούρας του αναρχικού Jose Buenaventura Durruti που σκοτώθηκε τον Νοέμβρη του ’36 στην Μαδρίτη.
Η ταινία εστιάζει στις ιδεολογικές σχέσεις μεταξύ αναρχικών και κομμουνιστών (οι αναρχικοί επιμένουν να μάχονται σε ανοργάνωτα μπουλούκια, ενώ οι κομμουνιστές επιμένουν για οργάνωση τακτικού πειθαρχημένου στρατού), σχέσεις αναρχικών και κλήρου και το θέμα της σεξουαλικής ελευθερίας.

– Σημειώνει ο Μπουνιουέλ:

Στην αρχή του εμφυλίου έφτασαν τα αναρχικά στρατεύματα στην Βαρκελώνη (όπου μεταξύ άλλων) ανακοίνωσαν δημόσια στο χωριό της Αραγονίας, Calanda «Σύντροφοι, από σήμερα αρχίζει ο ελεύθερος έρωτας στην Calanda». Κάτι που κανείς δεν γνώριζε πώς να χειριστεί…

Μια ταινία για τις «Mujeres Libres» («Ελεύθερες Γυναίκες»), μια οργάνωση 30.000 αναρχικών γυναικών που ενεπλάκησαν στον Ισπανικό εμφύλιο, το 1936. Οι Mujeres Libres υπερασπίστηκαν την οργανωτική τους αυτονομία, από τους άνδρες συντρόφους τους, με νύχια και με δόντια. Το κάνανε για να εξασφαλίσουν ότι η επανάσταση που γινότανε τότε, δεν θα «προσπερνούσε» την γυναικεία απελευθέρωση.

Είναι ταινία για το φύλο; Σίγουρα είναι.
Μόνο που αφορά και πολλά άλλα πράγματα. Είναι ταινία για μια άλλη ( ; ) εποχή. Μια άλλη ( ; ) εποχή όμως, από την οποία καταγόμαστε.
Η Ισπανία του ’36 είναι ο ορισμός της χαρμολύπης. Η ταινία το κουβαλάει όλο αυτό, πολύ ρεαλιστικά.
Το ξέρω ότι μπορεί να μοιάζει σαν ταινία στρατευμένη. Τα …ξύλινα τα λόγια τα μεγάλα όμως, δεν είναι αυτά τελικά που την καθορίζουν. Είναι μια ταινία στρατευμένη με πολύ πιο ουσιαστικό και ανθρώπινο τρόπο.

Διάρκεια: 125′
Κατηγορία: Ιστορική, Πολεμική, Δράμα
Σκηνοθεσία: Vicente Aranda
Σενάριο: Vicente Aranda
Πρωταγωνιστούν: Ana Belén, Victoria Abril και Ariadna Gil.

TRAILER:


>>> ΔΕΙΤΕ ΤΟ με ελληνικούς υπότιτλους.

[πηγή: forum.osarena.net]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s