Αμαζόνες Σουφραζέτες-Μια ιστορία γεμάτη Ζίου Ζίτσου

Οι σουφραζέτες επιβιώνουν στο κοινό φαντασιακό του παρόντος, η ιστορία τους, αν όχι γνωστή, τουλάχιστον οικεία. Ιδωμένες είτε ως καρικατουρίστικες γυναικείες μορφές με κορδέλες και λουλούδια, γελοίες απαιτήσεις κι ανάρμοστη συμπεριφορά είτε ως πρότυπα διαρκούς εξέγερσης και διαμαρτυρίας, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί τον αδιάκοπο αγώνα τους για την αναγνώριση των γυναικών ως πολιτικά ισότιμων υποκειμένων. Με κύριο αίτημα την παροχή ψήφου στις γυναίκες κι όχημα την Κοινωνική και Πολιτική Ένωση Γυναικών(WSPU) ακολούθησαν τακτικές πολιτικής απειθαρχίας, επιτιθέμενες μεταξύ άλλων στην ατομική ιδιοκτησία, κι επιδόθηκαν σε απεργίες πείνας προκειμένου να αναγνωριστούν ως πολιτικοί κρατούμενοι. Ένα κίνημα που διήρκεσε καθ’ όλη τη διάρκεια της Εδουαρδιανής περιόδου κι αποτέλεσε ορόσημο στη μάχη των γυναικών για ισότητα.

garrud7
Σουφραζέτα αντιστέκεται σε σύλληψη.

Ωστόσο, υπάρχει ένα σημείο λιγότερο γνωστό στην ιστορία του κινήματος, η σύνδεση των σουφραζετών με το ζίου ζίτσου κι η συγκρότηση ενός ειδικού σώματος περιφρούρησης για τις συγκεντρώσεις τους. Τα χρόνια πριν τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η καταστολή των γυναικών απ’ τις αστυνομικές αρχές είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις. Αποκορύφωμα αποτέλεσε η Μαύρη Παρασκευή στις 18 Νοεμβρίου του 1910. Η προγραμματισμένη διαμαρτυρία 300 γυναικών έξω απ’ το Κοινοβούλιο συνάντησε ένα τείχος αστυνομικών κι οργισμένων ανδρών, οι οποίοι τραυμάτισαν πολλές απ’ αυτές, σκότωσαν δύο και συνέλαβαν 100 σε μία συντονισμένη επίθεση. Ταυτόχρονα, την ίδια περίοδο, η κυβέρνηση του Asquith, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις διαμαρτυρίες για την εξαναγκαστική λήψη τροφής, μια εξαιρετικά βίαιη μέθοδο με την οποία κατέστειλε τις απεργούς πείνας, εισήγαγε την πολιτική της γάτας και του ποντικιού. Οι γυναίκες απεργοί αποφυλακίζονταν μόλις η υγεία τους επιβαρυνόταν για να συλληφθούν και πάλι, με την αποκατάστασή της, βάσει της ίδιας κατηγόριας.

980x

Σ’ αυτά ακριβώς τα πλαίσια, γεννιέται πιεστική η αναγκαιότητα για άμυνα. Αρχίζει, λοιπόν, η συγκρότηση μιας μονάδας σωματοφυλακής, προκειμένου κυρίως να προστατευτεί η Emmeline Pankhurst κι άλλες κεντρικές μορφές του κινήματος από ενδεχόμενες επιθέσεις κατά τις δημόσιες αγορεύσεις τους. Η εκπαίδευση στην αυτοάμυνα και το ζίου ζίτσου είχε ήδη ξεκινήσει απ’ το 1908 στο γυναικείο γυμναστήριο της Edith Garrud, μία απ’ τις πρώτες γυναίκες εκπαιδεύτριες πολεμικών τεχνών στη Δύση. Η Garrud, ύψους μόλις 1.50, είχε διδαχθεί απ’ τα τέλη του προηγούμενου αιώνα την ιαπωνική πολεμική τέχνη και την εξασκούσε με μεγάλη επιτυχία. Εξάλλου, το βασικό χαρακτηριστικό του ζίου ζίτσου βρίσκεται  ακριβώς στη δυνατότητα αντιστροφής της ενέργειας του αντιπάλου πίσω σ’ αυτόν σε μάχες σώμα με σώμα, γεγονός που καθιστούσε εφικτό για τις γυναίκες να αντιμετωπίζουν τους ισχυρότερους σωματικά άνδρες. Η Edith Garrud αναλαμβάνει την εκπαίδευση του νέου σώματος αποτελούμενο από 30 ιδιαιτέρως μαχητικές σουφραζέτες. Οπλίζονται με ινδιάνικα ρόπαλα και γκλοπ, τα οποία κρύβουν στα φορέματα τους, και κυρίως εξασκούνται στο ζίου ζίτσου.

img

Η ικανότητα τους φάνηκε για πρώτη φορά στη λεγόμενη Μάχη της Γλασκόβης. Στην Γλασκόβη επρόκειτο να πραγματοποιηθεί δημόσια εμφάνιση της Emmeline Pankhurst, κι η σωματοφυλακή είχε ταξιδέψει απ’ το Λονδίνο για να εγγυηθεί την ασφάλεια της. Πράγματι, οι χειρότεροι φόβοι τους επιβεβαιώθηκαν καθώς ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις είχαν περικυκλώσει το κτήριο του St Andrews. H Pankhurst κατάφερε να τους ξεγελάσει προσποιούμενη πως ήταν μία απ’ τις θεατές κι ανέβηκε στο πόντιουμ, πίσω απ’ το οποίο σε σχήμα ημικυκλίου κάθονταν οι γυναίκες της σωματοφυλακής της. Οι αστυνομικοί εφόρμησαν ακαριαία για να πιαστούν σ’ ένα συρμάτινο καλώδιο που οι γυναίκες είχαν κρύψει ανάμεσα σε λουλούδια. Οι τριάντα της σωματοφυλακής ενεπλάκησαν σ’ ένα γερό καυγά με πενήντα αστυνομικούς, οι οποίοι περίμεναν κρυμμένοι στο υπόγειο του κτηρίου. Παρότι, εκείνοι εν τέλει ήταν που υπερίσχυσαν συλλαμβάνοντας τη Pankhurst και τη σωματοφυλακή της, δεν ήταν καθόλου εύκολο το κατόρθωμα τους.

edith-garrud-and-the-jiu-jitsu-of-the-suffragette-movement-body-image-1444244857

Ωστόσο, οι εκπαιδευόμενες της Garrud δεν είχαν αποκτήσει μόνο ικανότητες στην ανατολίτικη ιαπωνική τέχνη. Αλλά όπως εν τέλει διδάσκει και το ζίου ζίτσου, που αντικαθιστά τη ζωώδη μυική δύναμη με τη δεξιοτεχνία, έμαθαν να ξεγελούν τον αντίπαλο, να μεταμφιέζονται. Βέβαια, τις περισσότερες φορές, η αστυνομία ήταν εκείνη που υπερίσχυε καθώς υπερτερούσε αριθμητικά και κατείχε περισσότερα μέσα όπως δραματικά αναδεικνύει κι η μάχη της Γλασκόβης.

Ωστόσο, ένα μήνα πρωτύτερα αυτής, στις 10 Φεβρουαρίου του 1914, η πλατεία Κάμντεν είχε γεμίσει με κόσμο που περίμενε να ακούσει την Emmeline Pankhurst. Εκείνη εμφανίστηκε σ’ ένα μπαλκόνι επί της πλατείας, έχοντας το πρόσωπο της καλυμμένο από ένα βέλος. “ Είμαι απόψε εδώ, και κανείς άνδρας δεν θα με προστατέψει, γιατί είναι μία μάχη γυναικεία και θα προστατέψουμε μόνες μας τις εαυτούς μας! Κατεβαίνω κάτω σ’ εσάς σε λίγα λεπτά και προκαλώ την κυβέρνηση να με συλλάβει και πάλι!” Μ’ αυτά τα λόγια έκλεισε την ομιλία της κι όταν αμέσως μετά εμφανίστηκε μία γυναίκα καλυμμένη με βέλος συνοδευόμενη απ΄ τη σωματοφυλακή ακολούθησε μία  βίαιη συμπλοκή κατά την οποία οι αστυνομικοί κατόρθωσαν να ακινητοποιήσουν τον στόχο τους, διαπιστώνοντας μόλις μετέφεραν τη συλληφθείσα στο αστυνομικό τμήμα πως επρόκειτο για αντιπερισπασμό. Η πραγματική Emmeline Pankhurst περίμενε εντός του κτηρίου να κοπάσουν οι βιαιοπραγίες για να  απομακρυνθεί έπειτα με την ησυχία της.

suffragettes

Το τέλος της σωματοφυλακής και του ζίου ζίτσου ήρθε για τις σουφραζέτες με το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Τότε γίνεται έκκληση για την παύση των ριζοσπαστικών και μαχητικών πρακτικών καθώς και για τον τερματισμό των απεργιών πείνας. Η Emmeline Pankhurst προτάσσει την εθνική ενότητα και ζητά απ’ τις γυναίκες του κινήματος να στηρίξουν τη Μεγάλη Βρετανία στην πολεμική της προσπάθεια. Με τη συντηρητική στροφή της αρχηγού τους, το κίνημα πέφτει σε παρακμή, οι συγκρούσεις παύουν κι η πολιτική ανυπακοή κατακρίνεται ευρέως. Ακολουθεί η συστημική αφομοίωση ακόμη ενός αγώνα κι οι μαχητικές Αμαζόνες της σωματοφυλακής μετατρέπονται σταδιακά σε ανάμνηση ενός σχεδόν μυθολογικού παρελθόντος.

Για το Kollect: Τώνιας Τζιρίτα Ζαχαράτου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s