justsn1c

Ζητάμε άμεση βοήθεια για προστασία αλλοδαπής από τον κρατικό παραλογισμό

Το θέμα έχει ως εξής:

Κοπέλα με καταγωγή από την Ρωσία, η οποία διαμένει στην Ελλάδα 10 χρόνια τώρα και εισήλθε στην χώρα νομίμως, έχασε κάποια στιγμή το διεθνές της διαβατήριο. Όταν το συνειδητοποίησε, τηλεφώνησε μεν στην αστυνομία, μα φοβήθηκε να πάει εκεί για τις όποιες ενέργειες. Και προφανώς για τον φόβο αυτόν, δεν φταίει η ίδια, μα η ΕΛ.ΑΣ.
Έλλειψη χρημάτων, η απόλυτη παραφροσύνη με την όλη διαδικασία,  ασθένειες και μετακομίσεις συνέβαλαν στο να μην πάει να κάνει δήλωση για την απώλεια και τις υπόλοιπες ενέργειες για την νομιμοποίησή της. Λαθεμένη επιλογή προφανώς, μα είναι και το γεγονός, άρα ας σταθούμε σε αυτό.

Διαμένει με τον φίλο της σε επαρχιακή πόλη της χώρας, ο οποίος ήταν επίσης θύμα των οικονομικών και κοινωνικών περιστάσεων της «κρίσης».

Στην ιστορία εμπλέκεται ο αδελφός του συντρόφου της, ο οποίος εκμεταλλευόμενος την αδυναμία του αδελφού του, επιδιώκει να του αποσπάσει το μερίδιο από την οικογενειακή περιουσία (μην φανταστείτε κάτι ιδιαίτερο), της οποίας κατέχει νόμιμο και ισόποσο μερίδιο.

Καθώς δεν μπορεί να κάνει το παραμικρό για αυτό, μέσω νόμιμης οδού, καταφεύγει στην βία και στην ρουφιανιά.

– Πιο συγκεκριμένα:

Κατά την περίοδο των χριστουγέννων (28/12/16), μαζί με την σύζυγό του, εισβάλλουν στην οικία που διαμένουν η κοπέλα με τον φίλο της (στην οποία όπως ανέφερα, κατέχει νόμιμο και ίσο μερίδιο), δημιουργούν επεισόδιο, ασκούν σωματική βία και εκφέρουν απειλές κατά ζωής και για κάτι άλλο που τους ετοιμάζουν [αν θέλετε, δείτε αναλυτικότερα την ιστορία αυτήν εδώ].

– Η συνέχεια και μόνο επί της ουσίας έχει ως εξής:

1. Ο αδελφός με την γυναίκα του, πάνε στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής και αρχικά καταδίδουν την κοπέλα πως παραμένει στο συγκεκριμένο σπίτι και δεν έχει χαρτιά.

Αμέσως στήνεται μια αστυνομική επιχείρηση, με 3 πάνοπλους αστυνομικούς να πάνε και να συλλαμβάνουν την κοπέλα μαζί με τον φίλο της (όχι σύλληψη ακριβώς, μα δεν τους άφησαν να πάνε στο τμήμα με δικό τους μεταφορικό μέσον).

2. Υποβάλλουν μήνυση τόσο στον αδελφό, όσο και στην κοπέλα για «εξύβριση», «απειλές» και τα γνωστά τετριμμένα σε τέτοιες περιπτώσεις. Επιδίωξή τους ήταν να κρατηθούν με αυτόφωρο μέσα και να οδηγηθούν στον εισαγγελέα στο επόμενο, και οριζόμενο από τον νόμο, χρονικό διάστημα, πιστεύοντας πως από την άλλη πλευρά, λόγω οικονομικής αδυναμίας, δεν θα γίνει μήνυση (το παράβολο μόνο στοιχίζει 100 ευρώ).

3. Παρόλα αυτά, κάνει μήνυση και ο παθών και έτσι οι αστυνομικοί έκαναν τα εξής:

α) Πήραν καταθέσεις από τους 3 (από τον ρουφιάνο αδελφό και την γυναίκα του και από τον σύντροφο της κοπέλας).

β) Πήραν απολογίες και από τους 4.

γ) Ασχολήθηκαν με την κοπέλα και έκαναν τις εξευτελιστικές διαδικασίες που ορίζει ο νόμος σε αυτές τις περιπτώσεις.

4. Μετά από την την υπηρεσιακή επικοινωνία του τμήματος με τον εισαγγελέα, αυτός διέταξε τα εξής:

α) Να αφεθούν όλοι ελεύθεροι και να κινηθεί διαδικαστικά το θέμα.

β) Να δοθεί χαρτί με προθεσμία 30 ημερών στην κοπέλα, προκειμένου να αποχωρήσει από την χώρα. Αυτή η προθεσμία έληγε την 28η Γενάρη (2017).

Κατόπιν αυτών λοιπόν:

Έκαναν αυτό που προβλέπεται από τον νόμο, για αναστολή της απόφασης, η οποία φυσικά απορρίφθηκε· και λέω φυσικά, καθώς αυτή είναι η γραμμή που ακολουθείται. Το ίδιο άσκοπη είναι και η όποια άλλη νομική διαδικασία και τελικά το μόνο που κερδίζει είναι το κράτος από τα πολύ ακριβά παράβολα.

Επίσης, ένα πολύ σημαντικό θέμα που συντρέχει – και αναγράφηκε στην πιο πάνω απορριπτική απόφαση – είναι πως η κοπέλα και η οικογένειά της, έχουν υποστεί πολιτικές διώξεις στην πόλη της (κάτι που ακόμα γίνεται στην Ρωσία). Καθώς τα μέλη της οικογένειάς της, με πρώτο βαθμό συγγένειας, δεν υπάρχουν, έψαχνε να βρει άλλα συγγενικά ή φιλικά πρόσωπα, κάτι δύσκολο αφού, όπως είπαμε, λείπει κάπου 10 χρόνια. Ως εκ τούτου, φτάνοντας στην Ρωσία, θα βρισκόταν άστεγη και χωρίς οποιονδήποτε άλλον πόρο. Το τι σημαίνει για μια γυναίκα να είναι άστεγη και στον δρόμο, προφανώς μπορεί να το αντιληφθεί ο καθένας. Και πόσω δε μάλλον, σε μια χώρα και εποχή που οι θερμοκρασίες είναι ακραίες και πολύ κάτω από το μηδέν.

Επιπλέον, το ίδιο διάστημα, όπως όλοι βιώσαμε, υπήρξαν έντονα καιρικά φαινόμενα, με χιόνι, υπερβολικό κρύο, έντονες βροχές  και αέρα και εδώ. Δεδομένου αυτού και πως σαν μεταφορικό μέσον έχουν μόνο ένα δίκυκλο, καθώς και την αδυναμία συγκέντρωσης των χρημάτων για την διαδικασία, ζητήσανε παράταση. Αυτή που δόθηκε τελικά, ήταν 10 μέρες, δηλαδή λήγει την 6η Φεβρουαρίου (2017)!!!
Δηλαδή, η ελληνική πολιτεία, έκρινε πως σε 10 ημέρες θα έχουν επιλυθεί όλα αυτά.

Ο παραλογισμός όμως συνεχίζεται:

Την Τρίτη 31 Ιανουαρίου (2017) και αφού σύμφωνα με την αρχική απόφαση (πριν την παράταση), θα έπρεπε να είχε ήδη αποχωρήσει, την ειδοποιήσανε να πάει την επομένη (1/2) και να δώσει κατάθεση για το συμβάν της μήνυσης που αναφέραμε στην αρχή. Ήταν άλλωστε, όπως είπαμε και η μοναδική που δεν είχε δώσει κατάθεση παρά μόνο απολογία.
Επίσης, ο εισαγγελέας, μέσω του τμήματος, είχε θέσει ερώτηση, αν επιθυμεί να ασκήσει δίωξη κατά του αδελφού του συντρόφου της και της γυναίκας του. Η απάντηση φυσικά ήταν καταφατική και ως εκ’ τούτου πρέπει άμεσα να κατατεθεί παράβολο των 100 ευρώ σχεδόν για τον λόγο αυτόν.
Και εδώ ο παραλογισμός παίρνει ακόμα πιο μεγάλες διαστάσεις:

Το παράβολο εκδίδεται από κάποιο τοπικό ΚΕΠ, πληρώνεται στην τράπεζα και στην συνέχεια παραδίδεται στο αστυνομικό τμήμα.
Όμως το ΚΕΠ, σαν δημόσιο, δεν συνδιαλέγεται με «παράνομους αλλοδαπούς» και ως εκ’ τούτου δεν μπορεί να εκδοθεί στο όνομά της. Ακόμα και στην περίπτωση που αυτό παρακαμφθεί με αγορά από τον σύντροφό της και σχετική σημείωση επάνω στο παράβολο, προκύπτουν και άλλα θέματα:

α) το δικαστήριο για την μήνυση θα πάρει στην καλύτερη έναν χρόνο (δηλαδή κάπου μέσα στο 2018). Η κοπέλα είναι σημαντική μάρτυρας, μα και παθούσα όπως είναι ευνόητο και αυταπόδεικτο.

β) η παράτασή της λήγει σε λιγότερο από 4 μέρες (6/2).

γ) η ίδια έκανε αυτό που της είπε το ελληνικό δημόσιο, συνεργάστηκε και θα πληρωθεί και το σχετικό παράβολο, δικηγόρος και ό,τι άλλο τυχόν προκύψει.

δ) μίλησε με την πρεσβεία της και μπορεί να κάνει διαδικασία για επανέκδοση του διεθνούς της διαβατηρίου και επίσης είναι διατεθειμένη να κάνει όποια άλλη ενέργεια  απαιτείται για την νόμιμη παραμονή της, καθώς είναι πλήρως ενσωματωμένη στην τοπική κοινωνία (με συνεισφορά στην τοπική φιλοζωική συν τα άλλα), μιλάει άπταιστα την γλώσσα, γνωρίζοντας και την ελληνική «κουλτούρα».

ε) επιπλέον, ο σύντροφός της έχει σοβαρό πρόβλημα υγείας και είναι η μόνη που διαθέτει σαν πλησιέστερο μέλος της οικογένειάς του, καθώς ο μόνος άλλος που έχει είναι ο υπέργηρος πατέρας του.

ζ) ο πατέρας αυτός επίσης, έχει πλήρη εξάρτηση από την κοπέλα, καθώς αυτή είναι που τον φροντίζει, τον καθαρίζει και του μαγειρεύει.

Το κράτος αντιμετωπίζει την κάθε υπόθεση διαφορετικά, ακόμα και αν έχει να κάνει με τον ίδιο άνθρωπο. Αν όλα τα πιο πάνω δεν οδηγούν στην παράνοια, τότε τι;

Διαλύονται 3 ζωές από τις άψυχες αποφάσεις και την ανικανότητα της κρατικής μηχανής να συνδυάσει και να διακρίνει τα αυτονόητα. Ένας άνθρωπος, μια αδύναμη γυναίκα, αφήνεται να οδηγηθεί στην μοίρα της που είναι το τίποτα και το πουθενά.

Ως εκ’ τούτου:

Ζητάμε την οποιαδήποτε βοήθεια, ακόμα και πολιτική, για να βρεθεί μια δίκαια, ανθρώπινη και λογική λύση πέρα από όλη αυτήν την παράνοια. Ο χρόνος είναι μηδενικός.

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Ζητάμε άμεση βοήθεια για προστασία αλλοδαπής από τον κρατικό παραλογισμό

  1. Ας μιλήσουμε για τον παραλογισμό του κράτους, αλλά και την εκδικητικότητά του.

    1) Ο νόμος δίνει προθεσμία 60 ημερών στον αλλοδαπό που του επιβάλλεται διοικητική απέλαση, από την Αστυνομική Δ/ντη του τόπου διαμονής, για να προσφύγει στα Διοικητικά Δικαστήρια.
    Η απόφαση απέλασης δίνει προθεσμία, για την οικειοθελή αναχώρηση του αλλοδαπού, μόνο 30 ημερών. Έτσι, στην πραγματικότητα συρρικνώνεται η προθεσμία προσφυγής του αλλοδαπού στη δικαστική δικαιοσύνη, κατά 30 ημέρες.
    2) Η προσφυγή απαιτεί ακυρωτική διαδικασία στο Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο. Πέρα από τα έξοδα παράστασης δικηγόρου, θα πρέπει να επισυναφθεί παράβολο δημοσίου 150 ευρώ και να πληρωθούν έξοδα επίδοσης, 86 ευρώ.
    3) Η προσφυγή/αίτηση ακύρωσης δεν αναστέλλει την απόφαση απέλασης. Θα πρέπει ο αλλοδαπός να κάνει και αίτηση αναστολής (πάντα με δικηγόρο) στο Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο, που συνεδριάζει σε συμβούλιο. Άλλα 100 ευρώ το παράβολο δημοσίου και άλλα 86 ευρώ, το ελάχιστο, για επιδόσεις.
    4) Επίσης, να ζητήσει προσωρινή διαταγή, ώστε να μην εκτελεστεί η απόφαση απέλασης, μέχρι να βγει απόφαση επί της αίτησης αναστολής. Για τη συζήτηση της προσωρινής διαταγής απαιτείται και πάλι παράσταση δικηγόρου. Σε περίπτωση που γίνει δεκτή και θα ισχύει για πολύ μικρό χρονικό διάστημα, θα πρέπει πάλι να κάνει επίδοση, δηλ. άλλα 86 ευρώ.

    Σπανίως γίνονται δεκτές αυτές οι αιτήσεις, για λόγους που δεν θα αναπτύξω, αλλά όλοι κατανοούμε.

    Άλλη διαδικασία που προβλέπεται από τους νόμους είναι η αίτηση προς την Αστ/κη Δ/νση να δοθεί παράταση στην προθεσμία οικειοθελούς αναχώρησης, όταν συντρέχουν κάποιοι οικονομικοί -κυρίως- λόγοι, γιατί απαιτούνται πολλά χρήματα για την επιστροφή του αλλοδαπού.

    Οι περισσότερες επαρχιακές Αστυνομικές Δ/νσεις (τμήματα ασφαλείας και μετανάστευσης) δίνουν την παράταση και συχνά δίνουν και δεύτερη και τρίτη παράταση, πλην της Αθήνας, όπου, επειδή είναι τεράστιος ο όγκος αυτών των αιτήσεων, τις απορρίπτουν, γιατί είναι δύσκολο (δεν υπάρχει και το προσωπικό) να τις εξετάσουν. Έτσι, καταφεύγουν στην εύκολη λύση: απόρριψη.

    Πάμε στο προκείμενο. Εδώ, δόθηκε μια 10ημερη παράταση, αλλά το ζευγάρι δεν κατάφερε να βρει το απαιτούμενο ποσό, για την αναχώρηση. Η αλλοδαπή υποβάλλει νέο αίτημα για παράταση, επικαλούμενη ανθρωπιστικούς και εξαιρετικούς λόγους (οικονομική αδυναμία και πολλά άλλα, εξαιρετικά σοβαρά γεγονότα). Η αίτηση απορρίπτεται από τον Αστυνομικό Δ/ντη, ο οποίος (άκουσον-άκουσον!!) την χαρακτηρίζει… καταχρηστική!!!

    Παραλογισμού συνέχεια.
    Δεν τους ενδιαφέρει το πώς θα φύγει, ούτε το πού θα πάει. Τους αρκεί να φύγει είτε στη χώρα διέλευσης, είτε στη χώρα προέλευσης.

    Στο αλλοδαπών, στην Αθήνα, στις περιπτώσεις αυτές, δίνουν ένα έγγραφο στον αλλοδαπό, για να μπορέσει να ταξιδέψει προς τη χώρα προέλευσης ή διέλευσης.

    Στην εν λόγω Αστυνομική Δ/νση ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ να της το δώσουν κι αυτό γιατί έτσι θέλει και αποφάσισε ατύπως και προφορικά ο Γενικός Περιφερειακός Αστυνομικός Δ/ντης, ο οποίος έχει τον βαθμό του Στρατηγού.

    Πώς θα φύγει, λοιπόν;

    Αν κλείσει εισιτήριο για την Παρασκευή και πάει στο αεροδρόμιο, θα τη συλλάβουν για παράνομη έξοδο(!!) από τη χώρα και θα χάσει και το εισιτήριο. Βλέπετε, από σήμερα, 9 Φεβρουαρίου 2017, θεωρείται ότι έπρεπε να είχε ήδη φύγει, παρότι χθες βράδυ της επιδόθηκε η απόφαση με την οποία αρνούνται να της χορηγήσουν παράταση. Αυτό, πρακτικά, σημαίνει ότι και χθες βράδυ να αναχωρούσε, μετά τις 21:00, πάλι θα ήταν παράνομη η έξοδός της. Πλην, όμως, από τη στιγμή που υπέβαλε αίτηση παρέμενε νόμιμα. Δηλαδή, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα κρίνεται παράνομη και υποβάλλεται σε διαδικασία αναγκαστικής απέλασης.

    Συνεχίζουμε.
    Δεν της επιτρέπεται να φύγει μόνη, αφού δεν της δίνουν ένα απλό έγγραφο, όπως δίνουν στην Αθήνα (είπαμε, έτσι θέλει και γουστάρει ο Στρατηγός!). Είτε θα παραδοθεί στην Αστυνομία είτε θα τη συλλάβουν, ώστε να κινηθεί η διαδικασία αναγκαστικής απέλασης. Δηλαδή, θα κρατηθεί κάποιο διάστημα εκεί, μέχρι να μεταφερθεί σε στρατόπεδο, όπου θα παραμείνει τουλάχιστον 6 μήνες, υπό τις γνωστές, άθλιες συνθήκες, για να τη φορτώσουν μετά σε κάποιο μεταφορικό μέσον, απελαύνοντάς την στα σύνορα της Ρωσίας, χωρίς χρήματα, χωρίς βοήθεια. Στην καλύτερη, να τη στείλουν αεροπορικώς στη Μόσχα, τη δεύτερη πιο ακριβή πόλη στον κόσμο, όπου δεν θα έχει χρήματα, ούτε συγγενείς ή γνωστούς, αφού η μοναδική της αδελφή κατοικεί σε ένα χωριό, στον Βόλγα, σε απόσταση μερικών χιλιάδων χιλιομέτρων.

    Υποβάλλεται, εν τω μεταξύ, ερώτημα στη Μαρία Γιαννακάκη, για το θέμα. Καμιά απάντηση. Ο Γενικός Περιφερειακός Αστυνομικός Δ/ντης ελέγχεται μόνο από το υπουργείο Δικαιοσύνης και όχι από το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, του Μουζάλα.

    Με δυο λόγια, η αλλοδαπή αυτή, η γυναίκα αυτή, ο άνθρωπος αυτός, είναι έρμαιο της παρανοϊκής κρίσης ενός άλλου ανθρώπου, ο οποίος, με την εξουσία που του έχει δώσει το κράτος και στηριζόμενος στον ανώτατο βαθμό που του έδωσε το κράτος, θέλει να δει αυτή τη γυναίκα να ταλαιπωρείται μεταφερόμενη σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου θα παραμένει κρατούμενη υπό άθλιες συνθήκες, για ένα τουλάχιστον 6μηνο.

    Όχι, δεν υπάρχει τρόπος, ώστε νομικά να βρεθεί λύση. Όχι, δεν είναι λύση η προσφυγή στα Διοικητικά Δικαστήρια. Θα κοστίσει πάνω από 1200 ευρώ, που θα πάνε χαμένα. Αν είχαν αυτά τα χρήματα, θα είχε ήδη επιστρέψει με άνεση και ασφάλεια στη Ρωσία. Αλλά δεν τα είχαν. Δεν τα έχουν. Κι επειδή δεν τα έχουν το κράτος, μέσω του εντεταλμένου του οργάνου, του Στρατηγού ντε, την εκδικείται.

    Κι εμείς, ως νομικοί, γνωρίζοντας καλά τη νομοθεσία, νιώθουμε, για να μη γράψω κάτι βαρύτερο, ηλίθιοι και άχρηστοι.

    Και κάτι ακόμα.
    Ήταν πολύ πιο απλή η διαδικασία με το νόμο του 2011, που ίσχυε και με την κυβέρνηση Σαμαρά, παρά τώρα, με την κυβέρνηση ΣυριζΑνέλ, που υποτίθεται κωδικοποίησε τη νομοθεσία, παρέπεμψε τη διαδικασία σε κάποιες επιτροπές στις Περιφέρειες, επιτροπές που δεν βρίσκεις ποτέ κανέναν να απαντήσει στα τηλέφωνα, αλλά και αν βρεις, θα πρέπει πάλι να πληρώσεις παράβολο 300ευρώ, για να υποβάλλεις αίτηση, για χορήγηση προθεσμίας, με αμφίβολα αποτελέσματα (σε 2 μοναδικές περιπτώσεις που βρέθηκαν στη νομολογία, οι αποφάσεις ήταν απορριπτικές).

    Αδιέξοδο, παιχνίδι με τις ζωές ανθρώπων, επειδή το κράτος θέλει, ονομάζοντάς τους «παράνομους», να τους εκδικηθεί.
    Και λίγο μ’ ενδιαφέρει, προσωπικά, το γεγονός ότι άλλαξαν τις ταμπέλες στις Αστυνομικές Διευθύνσεις και από «τμήμα δίωξης λαθρομετανάστευσης» έγιναν «τμήμα ασφάλειας και μετανάστευσης», όταν άνθρωποι εξακολουθούν να γίνονται βορά στην εκδικητικότητα του κράτους και μιας ρατσιστικής πολιτικής, που χωρίζει τους ανθρώπους σε νόμιμους και παράνομους, ανάλογα με την καταγωγή τους. Γιατί, περί αυτού πρόκειται. Διότι, αν ήταν πολίτης της ΕΕ δεν θα είχε πρόβλημα.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s