Νόμος 4174: Φορολογικοί έλεγχοι σε υπολογιστές από εισαγγελείς

Για εκεί που δεν φτάνουν απευθείας τα γκλομπ των μπάτσων, υπάρχουν οι δικαστικοί υπάλληλοι, οι τεχνοκράτες και η βίαιη νομοθεσία. Δεν υπάρχει καθεστώς και εξουσία στον κόσμο που να μην το γνωρίζει αυτό.
Το λεγόμενο δικαστικό σύστημα, έχει δημιουργηθεί με καθαρά ταξικά κριτήρια και κατά συνέπεια η νομοθεσία δημιουργείται με κάθετα κριτήρια, επιβάλλεται δηλαδή από τους πάνω στους κάτω και επιβάλλεται με τον ίδιο τρόπο. Δηλαδή, οι πάνω απαλλάσσονται κάθε νομικής υποχρέωσης, μα αυτές επιβάλλονται αδίστακτα στους κάτω.
Μέχρι και ένας πρωτοετής της νομικής αντιλαμβάνεται πως το σύστημα δικαιοσύνης είναι έτσι δομημένο, που ελάχιστα απέχει από αυτά του Καντάφι και άλλων δικτατοριών της Αφρικής. Και αυτό σίγουρα το έχουμε βιώσει πολλοί από εμάς τους καθημερινούς ανθρώπους. Η αλήθεια είναι πως για να θεωρεί κάποιος άνθρωπος την κοινοβουλευτική ολιγαρχία σαν «δημοκρατική μορφή πολιτεύματος», είτε θα είναι κοινωνικά αμόρφωτος (ασχέτως δηλαδή αν έχει ή δεν έχει πτυχία) ή «ιδιώτης» (με την καθαρά αρχαιοελληνική απόδοση του όρου), είτε θα αποτελεί μέρος αυτού του συστήματος ζώντας παρασιτικά σε βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας και των ανθρώπων δίπλα του (το ζούμε άλλωστε, με τους ανθρώπους που δεν έχουν πρόβλημα να κάνουν την ντροπή δουλειά).
Νομίζω, πως σήμερα και τα όσα συμβαίνουν γύρω μας, λίγοι είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν αντιληφθεί και πόσο σαθρό είναι όλο αυτό το οικονομικό σύστημα μέσα στο οποίο κινείται ο πλανήτης.

Το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι καθαρή απάτη. Πρόκειται για  ένα γιγάντιο σχέδιο Ponzi (Στμ: κοινώς ‘πυραμίδα’) [στο οποίο οι τράπεζες] δανείζουν τα ίδια χρήματα σε πολλά άτομα ή φορείς συγχρόνως και εισπράττουν τόκους γι’ αυτά από όλους. Αυτό που οι τράπεζες δανείζουν πραγματικά, όμως, είναι η πιστοληπτική τους ικανότητα, και αυτό που λαμβάνουν, ως αντιστάθμιση για το προνόμιο αυτό, είναι χρέος που πρέπει να επιστραφεί με τόκο.
Ένα παγκόσμιο σύστημα όπου όλα τα χρήματα που δημιουργήθηκαν υπό τη μορφή χρέους είναι αέναη συμφορά στα σκαριά. Είναι σαν ένα τεράστιο μπαλόνι που οι τράπεζες φουσκώνουν πλήρως με χρέος. Το μπαλόνι γίνεται ολοένα μεγαλύτερο μέχρι το φορτίο του χρέους να γίνει πάρα πολύ βαρύ για να μεταφερθεί, και έπειτα μοιάζει σαν ένα μπαλόνι με μια καρφίτσα κολλημένη πάνω του. Το σύστημα καταρρέει και χιλιάδες και μερικές φορές εκατομμύρια αθώων ανθρώπων χάνουν τις δουλειές τους, τα σπίτια, τα αγροκτήματα και τις επιχειρήσεις τους.
Η μακροχρόνια επίδραση του τραπεζικού καρτέλ είναι ανυπολόγιστη. Το σημαντικότερο πραξικόπημά τους ήταν η δημιουργία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας (FED) των Ηνωμένων Πολιτειών (Σημείωση: Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όσο και η Τράπεζα της Ελλάδος παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες στους στόχους αλλά και στην λειτουργία τους με την FED).

Και τα πιο πάνω δεν τα λέμε εμείς, μα ο κατά τα άλλα ψεκασμένος πρώην αναπληρωτής πρωθυπουργούς και υπουργός αμύνης του Καναδά Paul Hellyer .
Στο περιοδικό του Συλλόγου Τραπεζιτών των ΗΠΑ» («U.S. Banker’s Association Magazine») το 1924, δημοσιεύτηκε το εξής:

Το κεφάλαιο πρέπει να προστατευθεί με κάθε τρόπο. Τα χρέη πρέπει να εισπράττονται και ό,τι είναι υποθηκευμένο να κατάσχεται όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Όταν -μέσα από τις διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος- οι απλοί άνθρωποι χάσουν τα σπίτια τους, θα γίνουν πιο υπάκουοι και θα πνίγονται από την ισχυρή μέγγενη της εκάστοτε διακυβέρνησης που ασκείται από μια κεντρική εξουσία πλούτου υπό κορυφαίους χρηματοδότες. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ούτε σπίτι για να μείνουν (όλοι αυτοί δηλαδή που τους έχουν πάρει μέχρι τα σπίτια) δεν θα φέρνουν αντίρρηση στους ηγέτες τους. Είναι κάτι που το ξέρουν πολύ καλά όσοι προΐστανται και θέλουν να διαμορφώσουν τον ιμπεριαλισμό του καπιταλισμού για να κυβερνήσουν τον λαό. Χωρίζοντας τους ανθρώπους, θα τους αναγκάσουμε να εξαντλούν την ενέργειά τους στην καταπολέμηση ζητημάτων που δεν μας επηρεάζουν διόλου. Θα καταφέρουμε έτσι να μην ασχολούνται καθόλου με εμάς˙ τους παιδαγωγούς της κοινής αγέλης. Τοιουτοτρόπως, δρώντας διακριτικά, μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι θα ολοκληρώσουμε με επιτυχία αυτό το οποίο έχουμε τόσο καλά σχεδιάσει.

Πλέον, έχοντας περάσει στον 21ο αιώνα, τα πιο πάνω έχουν ρυθμιστεί συνταγματικά και αφορούν την πραγματικότητα της αστικής δικαιοσύνης του καπιταλισμού. Οι «οικονομικές κρίσεις» είναι ένα αποτέλεσμα όλου αυτού και των αλλαγών που πραγματοποιούνται παγκόσμια σε πολιτικά, οικονομικά και νομοθετικά πλαίσια:

10 Ενδείξεις ότι Ζούμε σε μια Ψεύτικη Οικονομία
11 Πράγματα που μπορούν να συμβούν όταν επιτρέπετε στη χώρα σας να γίνει υπόδουλη στους τραπεζίτες

Όλα αυτά που συνέβησαν (και συνεχίζουν) τα τελευταία χρόνια, είχαν σαν αποτέλεσμα να μεγαλώσουν το ήδη βαθύ χάσμα ανάμεσα στην κοινωνία και στον θεσμικό ρολό της δικαιοσύνης να γίνει οριστικά και αμετάκλητα αγεφύρωτο [Δικαστές και εισαγγελείς: Η Μαφία της Μαφίας], με την αποκατάσταση της ισονομίας και του κράτους δικαίου να είναι απλά ανέκδοτο. Η ανεξάρτητη θεσμικά δικαιοσύνη δεν επιτυγχάνεται με την επικρατούσα νομικίστικη τεχνογνωσία, αλλά μέσα από την καθημερινότητα του κοινωνικού ιστού. Βέβαια αυτό προϋποθέτει να υπάρχει και πολιτικός πολιτισμός, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν υφίσταται πουθενά.
Όπως και να έχει, το γεγονός είναι πως η ίδια εξουσία είναι αυτή που ερμηνεύει ή αποφασίζει, άλλοτε αντιφατικά, άλλοτε με δύο μέτρα και δύο σταθμά και, πλέον, υπακούοντας καθαρά και χωρίς κανένα πρόσχημα στους κανόνες της οικονομικής δικτατορίας με μια αστική δικαιοσύνη όχι τυφλή, μα τυφλά εμπαθούς.

Έτσι λοιπόν, το αστικό δίκαιο και ολόκληρες οι νομοθετικές διατάξεις υφίστανται μια συνεχή επεξεργασία που υπακούει ευθαρσώς στα (οικονομικά) κελεύσματα των καιρών. Είτε αναδιαμορφώνονται ολόκληροι νόμοι, είτε καταργούνται παλιότεροι και στην θέση τους προκύπτουν νέοι ή απλά αλλάζοντας τα εδάφια και τις παραγράφους τους, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: Σκληρότερα κοινωνικά μέτρα, όξυνση των ταξικών διαφορών, νομοθετική και κατασταλτική επιβολή τους και ακόμα περισσότερο, αφήνοντας πολλά κενά για μετέπειτα εκμετάλλευσή τους. Και αν αναρωτιέστε τι εννοούμε με αυτό, μιλάμε πάντα για την αφαίρεση στοιχειωδών δικαιωμάτων, όπως το απόρρητο και η ιδιωτικότητα, μέσα από την εύκολη ηλεκτρονικά επιτήρηση.
Το μόνο βέβαιο (ρωτήστε όποιον δικηγόρο θέλετε), είναι πως όχι μόνο κινούνται στα όρια της συνταγματικότητας, μα σε αρκετές περιπτώσεις την έχουν ξεπεράσει.
Φυσικά για ηθική αντιμετώπιση δεν χρειαζεται καν να γίνεται κουβέντα. Δείτε γύρω σας σε ποιους γίνονται οι κατασχέσεις και σε ποιους όχι για παράδειγμα.

Ο πιο πάνω πρόλογος προέκυψε με αφορμή την πρόσφατη ανανέωση του νόμου 4174/2013.

Τι είναι ο νόμος 4174/2013:

Χθες (13 Ιουλίου 2016), στην βουλή κατατέθηκε ένα μίνι – φορολογικό νομοσχέδιο με το οποίο «επέρχονται αλλαγές στον νόμο 4174/2013, βάσει του οποίου διενεργούνται τα τελευταία χρόνια οι φορολογικοί έλεγχοι, με τις νέες παρεμβάσεις να καθιστούν ευκολότερο το έργο των εφοριακών», όπως ελέχθη.

Με το ισχύον καθεστώς, η είσοδος εφοριακών στην κατοικία του φορολογούμενου γίνεται με ειδική μνεία της εντολής φορολογικού ελέγχου, αλλά και με επίδειξη της εντολής του αρμόδιου εισαγγελέα.
Με αυτόν όμως τον τρόπο, όπως παρατηρήσανε, υπάρχουν αρκετές δυσχέρειες στους ελέγχους, καθώς σε αυτούς δεν παρίστανται οι ίδιοι οι εισαγγελείς ή άλλοι δικαστικοί λειτουργοί.
Η αλλαγή του νομοσχεδίου προβλέπει ότι για το επιτρεπτό του επιτόπιου φορολογικού ελέγχου στην κατοικία του φορολογουμένου, απαιτείται πέραν της εντολής του αρμοδίου Εισαγγελέα, και παρουσία δικαστικού λειτουργού.

Αλλά αυτή δεν είναι η μόνη αλλαγή που επιφέρει το νέο νομοσχέδιο. Ένα άλλο θέμα που έχει παρατηρηθεί είναι η δυσχέρεια στον φορολογικό έλεγχο, αν τα αρχεία είναι σε ηλεκτρονική μορφή, σε κάποιον υπολογιστή δηλαδή. Όπως ξεκαθαρίζεται, με την αλλαγή του νομοσχεδίου, εάν τα βιβλία και τα στοιχεία τηρούνται σε ηλεκτρονική μορφή, η εφορία έχει δικαίωμα πρόσβασης σε οποιαδήποτε σχετιζόμενα αρχεία.
Και όπως τονίζεται:

Στην βάση αυτή ο φορολογούμενος υποχρεούται να παράσχει κάθε απαραίτητη πληροφορία για την απρόσκοπτη πρόσβαση στον οριζόμενο υπάλληλο της φορολογικής διοίκησης, ανεξάρτητα από τον τόπο της αποθήκευσης και της μορφής των δεδομένων αυτών. Την ίδια υποχρέωση έχουν και όσοι τρίτοι παρέχουν ψηφιακές υπηρεσίες προς τον φορολογούμενο, οι οποίες σχετίζονται με την αποθήκευση και επεξεργασία ψηφιακών δεδομένων, εφόσον αυτό ζητηθεί από την φορολογική διοίκηση.

«Απορίες»:

Τα «οποιαδήποτε σχετιζόμενα αρχεία», θα τα ανοίγει ο ίδιος ο ελεγχόμενος; Η χρήση του υπολογιστή κατά την διάρκεια του ελέγχου θα γίνεται από αυτόν ή από κάποιον από τους εκπροσώπους του κράτους;
Θα μπορεί ο παριστάμενος εισαγγελέας να διατάξει την κατάσχεση του υπολογιστή (εξωτερικών μέσων αποθήκευσης κλπ), αν το κρίνει για τον οιονδήποτε λόγο; (εισαγγελέας είναι, λογαριασμό δεν δίνει σε κανέναν άλλωστε).
Και αν κατά λάθος ανοίξει κάποιο προσωπικό αρχείο; Πολύ προσωπικό;
Ή αν τα αρχεία όλα είναι κρυπτογραφημένα;

– Και κάποια ακόμα που προκύπτουν εύλογα:

Υπάρχει κάποιος λόγος να γίνει μια τέτοια άσκοπη σπατάλη με γραφειοκρατικές διαδικασίες, κίνηση δημοσίων αυτοκινήτων, καταβολές αποζημίωσης στους υπαλλήλους (εντός / εκτός έδρας, υπερωρίες κλπ), όταν ήδη η ανοιχτή διακυβέρνηση βρίσκεται σε εφαρμογή, με τις φορολογικές υποχρεώσεις να είναι διά νόμου υποχρεωτικές ηλεκτρονικά; Μηχανές είσπραξης, έκδοση ηλεκτρονικών αποδείξεων / τιμολογίων, θα μπορούσε πολύ εύκολα να είναι συνδεδεμένη με το σύστημα του TAXIS.

Προφανώς δεν υπάρχει τόσο πολύ προσωπικό για να κάνει όλους αυτούς τους επιτόπιους ελέγχους. Είναι εμφανές άλλωστε, όταν το σύστημα δικαιοσύνης κινείται σαν χελώνα και η έκδοση ενός χαρτιού μπορεί να πάρει μήνες. Νομίζω πως οι συνέπειες σε άλλους τομείς της «κρατικής μηχανής» θα γίνουν άμεσα αντιληπτές και, φυσικά, θα είναι εις βάρος του καθημερινού πολίτη.

– Μα και κάτι περισσότερο:

Έρχεται ακόμα ένα άρθρο νόμου που προβλέπει την καταπάτηση προσωπικών δεδομένων. Ήδη τόσο με νομοθετικές διατάξεις, όσο και με διακρατικές συμφωνίες, το προσωπικό απόρρητο είναι προς κατάργηση. Άλλωστε, μετακινήσεις, πληρωμές, αγορές, έχουν ήδη αρχίσει να επιβάλλονται στο σύνολό τους ηλεκτρονικά, ιατρικά δεδομένα το ίδιο και μια σειρά ακόμα προσωπικών δεδομένων που είναι καταχωρημένα σε βάσεις δεδομένων κρατικών υπηρεσιών και εταιρειών.
Ακόμα, με τον νόμο περί κατασχεμένων που αναδιαρθρώθηκε το 2013, η δουλειά των διωκτικών αρχών στις κατασχέσεις έγινε πιο εύκολος και που, μαζί με τον ζήλο που επιδεικνύουν, έχει αρχίσει να λαμβάνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Το τι μπορεί να προκύψει λοιπόν στο άμεσο μέλλον, το πώς μπορούν να αναδιαμορφωθούν τα άρθρα των νόμων και το πώς αυτοί θα ερμηνεύονται είναι μάλλον προβλέψιμο.

Όταν σε μια κοινωνία η αδικία γίνεται νόμος, τόσο πιο πολύπλοκο γίνεται το νομικό της σύστημα και πολύ πιο αυξημένη η εξουσία και αυθαιρεσία των καταστατικών μηχανισμών. Και βέβαια, τόσο πιο δυναμική η καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων αφού ο έλεγχος (επιτήρηση) είναι επιβεβλημένος για την πάταξη των αντιδράσεων, ενώ φυσικά ενεργοποιείται και ένας μηχανισμός προπαγάνδας και ακατάσχετης ροής «πληροφορίας», φτάνοντας στο τέρμα το κοινωνικό φοβικό κλίμα.
Είναι οι εποχές που η βία γίνεται νόμος και που απορρέει από κάθε είδος εξουσίας που (τελικά) θα υπακούσουν στην μεγίστη εξουσία που δεν είναι άλλη από την οικονομική.


 

Και αφού είδαμε τα πιο πάνω με την ματιά ανθρώπων που ακόμα πιστεύουν στο σύστημα, να κλείσουμε υπενθυμίζοντας (ή να μπείτε στην διαδικασία να σκεφτείτε) πως το χρήμα δεν έχει καμία αξία και πως είναι η μεγαλύτερη ψευδαίσθηση από όλα. Χρήματα μας δανείζονται μόνο και μόνο για να υφίστανται αυθαίρετα επιτόκια, από ένα ιδιωτικό μονοπώλιο. Έχουν αξία μόνο επειδή ένας νόμος λέει ότι έχουν αξία και η αξία αυξομειώνεται με βάση το πόση είναι η προσφορά στην οικονομία η οποία, και πάλι, ελέγχεται από ένα κερδοσκοπικό μονοπώλιο. Η πραγματική τους αξία είναι το απόλυτο μηδέν, δεδομένου ότι είναι απλά ένα κομμάτι χαρτί με φανταχτερό μελάνι πάνω του!
Τα μόνα πράγματα που έχουν πραγματική αξία για τον άνθρωπο είναι οι δεξιότητες (εργασίας), τα εργαλεία και τα υλικά, τα τρόφιμα, το νερό και η ενέργεια.

Πηγή: OSarena

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s